Alfabastards en bètakarakters
Ooit vertelde ik aan iemand dat ik een zeven stond voor Nederlands. Hij vroeg me vervolgens, of ik voor de andere vakken ook zo goed stond.
Ik knipperde met mijn ogen en analyseerde de zin die ik hoorde tweemaal.
Zo de spot met mij en mijn punten te drijven! Die verrekte punten, die altijd tegen me werkten en me lang niet altijd het gevoel gaven een maat voor mijn kunnen te zijn.
En dan had je nog die afrondingen, die speciaal in het leven waren geroepen om mij roet in het eten te strooien.
Maar in mijn bijzijn te zeggen, dat het goed was een zeven voor Nederlands te staan, dat was pure pesterij, het duwtje na in mijn persoonlijkheid, ziek maken met woorden.
Nederlands en zijn eeuwige zeven. Met of zonder tandje extra, hele tandwielen, volle toeren, avonduren uiteindelijk; dan toch weer die zeven. Alsof nadenken geen zin had. Hersenmoord.
Wijselijk antwoordde ik met een negen voor wiskunde. Daar had ik nooit het tandje moeite voor genomen. Niet nodig gehad. Wiskunde was mijn pauze.
En daar ben ik wél trots op.
Dan nog het slechte nieuws van vandaag:
Het is augustus. Ik heb het niet zo op augustus. Augustus klinkt als: einde zomer. Deze maand nog moet ik weer naar school.
Zuuk ik nie!
Vooral niet om het rommeltjerooster dat ik ga krijgen. Belabberd. Bah.
Niks aan te doen.
Is het dat wiskunde tastbaar is in concrete bewijzen? Dat de taal van Nederlands maar wat rondfladderen zal maar nooit uit te rekenen. Mijn lerares Nederlands gaf sowieso geen tienen want ze wist nooit of iets nog beter kon ofzo; slap excuus. (En de docent wiskunde maakte het wel zo moeilijk dat men geen tienen halen kon :-P)
Klopt. Mijn docent Nederlands gaf zelfs geen negens. Met moeite soms een 8 of 8,5.
Toch bleef ik het proberen, maar het probleem zat misschien meer bij hem dan bij mij.
Hee!
bedankt voor je reactie op mijn laatste log :) je hebt gelijk… zoals iedereen die reageerde gelijk heeft.. Soms heb je even zo’n inzinking dat alles wat je zo sterk maakt ineens wankelt, en onderuit dreigt te schuiven…
En als je dan een sentimentele bui hebt… krijg je dat soort logs.. twijfel is niet meer de overhand in mijn leven, maar steekt soms hardnekkig de kop op. Begint al aardig te wennen haha.
Jij schrijft vaak ook erg mooie logs! je kunt er zelf nog een beetje invulling aangeven hoe je het opvat, dat maakt het goede stof tot nadenken. maarre.. als ik ooit nog wiskunde krijg (en dat krijg ik aankomend jaar) en ik kom er niet uit, zorg jij dan dat ik ook een 9 krijg? ;-)
Liefs!
Bernilai
Hihi. Nou… Ik weet niet of dat lukt hoor. Formules zijn zo lastig uitleggen via de computer :P
Maar mocht je nou eens hulp nodig hebben en je kunt bij niemand terecht, kun je het altijd nog bij mij proberen ;)
Zet ‘m op en kom nog eens langs, dan kun je over mijn onnozele logjes nadenken in plaats van piekeren! :P