Stadgenoot
Hij is het licht vergeten
en het gras vergeten
en al die kleine levende kevertjes
en de smaak van water en het waaien
hij is de geur vergeten
van het hooi de grijze vacht van de schapen
de varens de omgelegde aardkluiten
zijn binnen is geen nest zijn buiten
geen buiten zijn tuin een vaas
hij is ook
de bliksem vergeten de rauwe
hagel op zijn voorhoofd
hij zegt niet: graan meel brood
hij ziet de vogels niet weggaan
en de sneeuw niet komen
hij zal bang en verongelijkt doodgaan
Jan G. Elburg
Kwam ik tegen in Dautzenberg :D Prachtig, ik vind het helemaal waar. Voor mij zou het waar zijn.
Ja, het is mooi, maar ik vind het niet waar.
Ik ken genoeg mensen die in een stad wonen en beter dan wie dan ook weten hoe gras en kleine levende kevertjes eruit zien, hoe het is om in februari op een hooizolder te slapen, hoe het voelt om bij onweer op het wad te zijn, je hand in de lucht te steken en het Sint-Elmusvuur te zien.
:) Dat zijn de slimme stadsmensen. Dat zijn de stadsmensen die ook nog eens de natuur in gaan.
Overigens had ik het meer over het beeld dat wordt geschetst. Ik zal niet zeggen dat stadsmensen zulke dingen niet weten maar in de stad zijn ze niet (echt) aanwezig en ik zou ze missen.