Waar ik niet sliep
Het is helder, maar de contouren zijn zwarter dan een winternacht. Ik houd van zwart. Zwart kon zich altijd bewijzen, zwart maakte intenser, zwart maakt mij.
Nu maakt het zwart ook jou, je bent daar, misschien niet echt, maar het is helder en je doet me denken aan de muziek. In mijn gedachten is de muziek grijs en klokt hij uit de hals van iets wat geen fles is, maar toch van glas en het weerspiegelt de woorden onder de inktzwarte noten. Zo is muziek, zwart op het papier, de krullen en de strepen die doen denken aan de contouren in mijn hoofd.
De woorden zijn 
, maar voor jou wel. Absoluut. En dat is wat alles anders maakt. En wat niet zou moeten zijn.
De grote vraag is natuurlijk waarom die belangrijke woorden in spiegelbeeld zijn afgebeeld.
Omdat.
Dat is een flauw antwoord natuurlijk.
Ten eerste omdat het volgt uit de tekst.
Ten tweede omdat je het elke diepere betekenis kunt geven die je maar wilt. Maar vooral omdat ik mezelf een spiegel voor probeer te houden.
Ik vind het poëtisch, kalm en creatief. Ik houd sowieso van meerdere betenissen. (Ik moet een sticker op de brievenbus plakken met “JA MEERDERE BETEKENISSEN”.)
Zpiegels voorhouden is een interessante handeling. Spiegels ook natuurlijk.
Dankje. Ik vind dat een mooi compliment :)
Die sticker op de brievenbus overigens, dat vind ik dan weer creatief. En leuk.
Helaas vrees ik wel dat de sticker op zich moet laten wachten totdat ik ergens (waar dan ook ter wereld) een eigen brievenbus heb!
Ach, een detail! Het gaat om het idee. En nu kun je je er lekker lang op verheugen!
Heel mooi stukje.
Dankje. Zo zie je maar weer. Brengen domme dingen toch nog íets op.
Bah, ik kan er zo niet tegen dat ik er met open ogen in ben gelopen. Met diezelfde ogen ga ik me omdraaien en terug. Weg uit dit zwarte gat, hoe hard het ook aan me trekt (en me uit elkaar trekt, zoals zwarte gaten altijd doen, al is het ook de schuld van mijn eigen lengte, het trekt harder aan mijn voeten dan aan mijn hoofd, ja, het zit onder me, het is een diep gat, zo ver wil en zal ik niet zinken). Nuja.
Ik zweer het.
Woowies. Dat laatste klinkt iets heftiger dan je bericht hierboven! Het lukt je vast wel je kop er bovenuit te blijven steken!
Daar merk je aan dat ik langer nadenk over berichten dan over reacties. Haha. Ik maak het weer erger dan het is.
Maar mijn hoofd er bovenuit houden, dat dóe ik gewoon ;)
Mooi! Ook je reacties. Ze voegen zelfs iets toe aan het stuk lijkt het.