In armen van tijm en dille
De eerste blaadjes waren al veel langer geleden verschenen. Je had ze gezien, je zag ze groeien ook. Maar er is maar één moment waarop je naar buiten kijkt en moet concluderen dat alles echt groen is.
Groen, maar inmiddels ook al paars, geel en wit van de bloemen en bloesem. Het is ongewoon. Na een kale winter is het daar ineens.
Dat is het moment waarop ongeloof je gedachten overspoelt. Want het is zo lang geleden. Het lijkt zo onmogelijk nu je gezien hebt hoe sterk de takken moesten zijn, nu je hebt gevoeld hoe hard de kou was. Het is te mooi. Zoveel rijker en voller dan je had gedacht. Je zwijgt en probeert te bedenken hoe het de vorige keer was, maar je kunt het je niet meer voor de geest halen.
Ga maar slapen, verwacht niet dat het morgen weer zo is.
Laat je verrassen.
Wauw, wat een titel.
mooi. hou daar van. ik hou daar van.
Prachtig meis, werkelijk schitterend!
En wat heb je gelijk, zo jong en zo wijs!
Fijn weekend hoor,liefs Melody
Dank jullie :)
Mooi beschreven en prachtige kleuren. Gelukkig wel, na de kale, maar wat witte winter ;)
Liefs
Ik weet hoe je je voelt!
Die roze bloesem vind ik altijd het mooist. :)
Ik hou weer eens van je titel :)
En ik moest lachen om je poll, maar optie 1 vind ik negatief en daarom stom :P
Maar wel het meest waar van allemaal :P
:O Dat kan ik natuurlijk niet objectief (eigenlijk subjectief dan, maar goed) beoordelen, maar eigenlijk mis ik de optie: 5. poëtisch, mooi geschreven stuk tekst, vaak met verrassende titels en verwonderlijke zinnen :P
Zo. :)
Ik heb uit principe op optie 1 gestemd :-P
Uit principe? Waarom wordt dit gesprek eigenlijk niet gevoerd op de plek die daarvoor bedoeld is? :P
Daar kan hij natuurlijk wel gevoerd gaan worden :)
ik ben je ergens verloren.