Wie zoekt, zal niet vinden
4 juni
Want hoe lang was ik nu op zoek geweest? Hoe lang had ik uitgekeken, elke keer goed opgelet, door de ramen gespied, achterom geloerd? Hoe lang had ik hem gemist? Vier, vijf weken. Zeker.
En vandaag was ik opeens, zonder reden, onoplettend. Ik liep gewoon naar binnen en ging zitten. Besteedde nergens aandacht aan en staarde naar buiten.
En toen, bij het volgende station, keek ik ineens, in een flits, recht in zijn lachende gezicht. Jack Poels. Niet de echte natuurlijk (dan had ik waarschijnlijk ter plekke een hartverzakking gekregen), maar zijn beeltenis op de flank van de trein, verlicht door de zon en weerspiegeld in een raam.
Mijn ogen vlogen terug naar binnen, het treinstelnummer. 353. Verrek.
Was dat het dan? Was hij er al die tijd niet geweest omdat ik wilde van wel? Hij knikte ja in mijn gedachten.
Lol. Ik heb je nog over zijn afwezigheid gehoord ;-)
Waar een mens zich al niet druk over kan maken hè :P
lol, ik kan niet echt volgen over wie/wat het gaat. Maar de titel klopt in ieder geval wel, wie zoekt zal niet vinden.
Ik weet wel waar het over gaat.
Geweldige man.. Ja snappen kan ik het wel!!
Liefs
Hahaha. Nou ieniemienie-uitleg dan: op de treinen die hier rijden staan bekende personen. Jack Poels – die inderdaad geweldig is – is er daar één van – volledig terecht natuurlijk :P – zie hier. Dus let ik (bijna) altijd op of ik hem zie.
Ik word altijd vrolijk als ik Jack zie. :)