Quantumkleuren
De zon schijnt. Ik zie haar schijnen op de bomen en het gras. Ik gooi met de kralen in mijn hand. Ze vallen in het gras, in de zon. Ze stuiteren op de kapotte emmer en vallen in het gras. Ze rollen over de stukken afval en vallen in het gras. Ze blinken, het gras schittert in de zon.
Ik lach en kijk naar het gras, niet naar de kapotte emmer, niet naar de stukken afval. Ik denk aan de kralen van sneeuw in de winter, hoe zij in de bomen vallen, en op het gras. Ik buk. Ze mogen niet vallen op de emmer, op het afval. Ik raap het op. Ik zou alles op willen rapen. De asfaltwegen door de velden, de rotzooi, de betonnen huizen, ik wil alleen de zon zien.
De zon in de bomen, de zon op de bloemen die, als kralen uitgestrooid, bloeien in het gras.
Dit stukje schittert net als de kralen. (Ik wil ook graag alleen de zon zien..)
:)
Gave titel :)
Jeej :)
Er is er één jarig
Er is er één jarig, hoera, hoera,
Dat kun je wel zien: dat is hij.
Dat vinden wij allen zo prettig ja, ja,
En daarom zingen wij blij.
Hij leve lang hoera, hoera.
Hij leve lang hoera, hoera.
Hij leve lang hoera, hoera.
Hij leve lang hoera, hoera.
Wat een wondermooi woordenspel in de zonnige schittering.
Wat een prachtig beeld dat je schetst. Gaaf.
Prachtig!
Mooi geschreven, poëtisch! Leuk!