Illusies

Mag ik naast je liggen,
zonder je te raken
en dromen dat je bij me bent?

Ik wil voor één keer wakker worden
en zien dat een mooie droom ook
waarheid kent.

Geluksstuivers

8 december

Eindelijk is het zo ver, ik heb een GTW op de foto. Maar waarom zou ik die foto hier plaatsen, als ik ook een Videoschouwtrein heb weten te fotograferen vanúit een GTW?

Ik had geluk.

Psygel

Waarom leven wij, en wat doen we hier? Wie is de mens? Waarom proberen we gelukkig te zijn, en wanneer zijn we dat dan? Waarom moeten we daar anderen voor achterstellen en overslaan, of zelfs pijn doen? En waarom hebben we er toch anderen voor nodig gelukkig te zijn, kunnen we dat niet alleen?
Waarom houden we van elkaar? En hoe weten we dat we dat doen, wat houdt het eigenlijk in? Wat hebben we er aan? Hoe komt het dat we niet zonder kunnen, dat we elkaar missen maar toch anderen juist haten? En waarom houdt niet iedereen van degenen die van hem houden? Hoe kan het dat we sommige mensen die van ons houden, niet mogen? Waarom doen we dat, als we weten dat het op diezelfde manier ook tegen ons werkt?
Waarom is er niemand die het anders doet? Die het anders kan? Die alleen kan zijn, het geluk niet zoekt en nooit zal vinden maar door het ongeluk ook nooit gevonden zal worden? Iemand die niemand mist en niemand van zich weg hoeft te houden? Iemand, die gewoon tevreden is?

En waarom wil ik dat weten?

Nothing Else Matters

So close no matter how far
Couldn’t be much more from the heart
Forever trusting who you are
And nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don’t just say
And nothing else matters

Trust I seek, and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters

Never cared for what they do
Never cared for what they know
But I know…

So close no matter how far
Couldn’t be much more from the heart
Forever trusting who you are
And nothing else matters

Never cared for what they do
Never cared for what they know
But I know

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don’t just say
And nothing else matters

Trust I seek, and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters

Never cared for what they say
Never cared for games they play
Never cared for what they do
Never cared for what they know
And I know…

So close no matter how far
Couldn’t be much more from the heart
Forever trusting who you are
No, nothing else matters

(Lars Ulrich – Gregorian, Masters Of Chant, 2000)

Oude sporen

Opeens waren de bomen half kaal in plaats van half vol blad.
De weiden wit en de koeien weg.
De nachten koud in plaats van koel, de wind niet fris maar guur.

Opeens was het winter. De bladeren ritselden niet, maar kraakten. Net als het gras onder mijn voeten die liepen in de richting van het vuur. Zo nu en dan dwarrelde er wat sneeuw die nat werd in mijn haar.
Ik liep, maar kon geen thuis meer vinden. De vogels zaten stil in de bomen alsof ze mijn zoektocht betreurden.

Toen draaide ik mij om en keek naar het pad dat ik had gelopen. Het spoor was lang en lichtte op in de zon die maar niet warm wilde worden. In de verte verdween mijn leven in de mist. De aarde, de hemel, ze waren één geworden. Het leek of de dood ook met mij samen wilde smelten.

Zonder te denken begon ik te rennen om te vallen. Ik rende terug tussen mijn eigen voetstappen. Toen ik struikelde, was ik thuis. Thuis, in de wei, bij het spoor waar vertrouwd een trein raasde, hoewel wit in plaats van geel.
Er klonken bekende stemmen waar ik onbeweeglijk bleef liggen.

Zwart

De nachten zijn stil
en de herfst die was glad
dus in mijn hoofd ontglipten
alle woorden me zowat.

Nationale Goed Nieuws-dag

9 november

Ja, het schijnt vandaag Nationale Goed Nieuws-dag te zijn. En het schijnt dat er daarom van mij verlangd wordt dat ik hier dan goed nieuws plaats.

Ik ben druk bezig met nadenken. Er stond goed nieuws in mijn horoscoop, maar die geloof ik eigenlijk niet meer zo erg. Goed nieuws is misschien dat ik mijn tentamen niet moeilijk vond. Of dat Veolia best op tijd reed, zonder nieuwe treinstellen. Dat ik het erg gezellig vond op de voorlichtingsavond van het Elzendaalcollege.

Maar wat is nu écht goed nieuws?

Volgens mij is het goed nieuws dat we met zijn allen hier al zo lang mensen zijn en volkeren vormen. Volkeren die soms ruzie maken, maar laten we vooral niet vergeten dat er zoveel mensen van goede wil zijn. En wij, mensen, zijn ongetwijfeld op weg naar een alsmaar beter leven. Laten we vrienden maken en veel plezier hebben en houden van alles wat we bezitten, al is het misschien niet veel.

Laten we mensen zijn, omdat we het nu eenmaal zijn. Laten we van anderen houden maar vooral van onszelf. Laten we iets moois van dit korte leven maken!

Wadlopers

Treinen rijden weer door de herfst. Wadlopers heten ze. Geel, blauw en groen en wit, tussen het roodgekleurde loof langs de Maas, het vloekt.
En ook zonder vierkante wielen kunnen ze heel goed stilstaan. Voor het sein dat niet groen wil of omdat de motoren stomweg geen zin meer hebben.
Maar toch, iets in mij wordt warm als ze daar rijden door de kou. Wat het is, ik kan het niet ontcijferen en ik weet niet of het belangrijk is; ik voel me gelukkig.

Ze zijn zo kolossaal en lang, en ernaast voel ik me niets maar toch belangrijk: ik mag mee. En het leven krijgt weer perspectief als ik wegraas over de rails die dichter en dichter bij elkaar komen zoals mijn station het ziet. Echt ver kom ik niet en ik ga altijd terug. Maar die bielzen die ik voel, zij zijn ontelbaar, en mijn liefde is dat ook.

Misschien zal ik het missen straks, als er kille nieuwe rijden. Of misschien hebben ook zij verwarming.
Ik ben zo benieuwd.

Schemering

Nieuw op deze weblog is een stelling de schemering. Misschien vind je dat het voor zich spreekt of gewoon te onbenullig om er ook maar een woord aan te spenderen. Maar misschien ook, wil je er iets over kwijt.

Daarom nog steeds de mogelijkheid te discussiëren over alle schemeringen die er komen. En natuurlijk ook nog de oude uitslagen op een rijtje.

Happy Birthday!

Het is zover, Silhouetten in de Schemering is 1 jaar oud!

Een jaar geleden was de dag waarop ik de knoop doorhakte en begon met schrijven. En dat is na een jaar nog zeker niet afgelopen. Ik hoop dat deze weblog nog een groot aantal jaren mee gaat :)

En, zoals jullie al wel gezien hebben, heeft Silhouetten in de Schemering ook een kadootje gekregen: een gloednieuwe kopfoto. Vanaf nu kijken we op deze weblog het echte Schafferden in, naar de echte Schofferse koeien, de zonsondergang, en niet te vergeten een echt wadlopertje. Oftewel: de echte Silhouetten in de Schemering!

Happy Birthday!