Mooie woorden
Langzaam,
dwarrelend, diep vanuit het blauw.
Eerder waren ze niet opgevallen
en ik vraag me af waarom;
jij had ze allang gezien
en je scheen te weten waarvoor ze kwamen.
Je probeerde ze te vinden
als je meende dat dat nodig was
al wist je niet precies wanneer.
Doch van ons mocht je ze houden en bewaren
voor het pad dat jij vervolgt.
Altijd zullen weerklinken
ook de woorden die wij je schenken
in de echo
die jij ons net zo gaf.
Je oma zal er blij mee zijn, waar en hoe dan ook. Heb je het voorgedragen? Knuffel.
Ja, ik heb het voorgedragen :)
En ik heb ook piano gespeeld, ik geloof dat ik iedereen aan het huilen heb gemaakt…
Het was ondanks alles een mooie dag.
Als ze huilden, is dat omdat ze het ontroerend vonden. En lief, en mooi. Waarschijnlijk. Zulke dagen zijn wel moeilijk. Maar gelukkig was hij ook nog mooi. Het is fijn dat je zo’n mooie foto van haar hebt. Koester die maar… :)
Ja, die foto koester ik.
Het is gek om over begrafenissen of crematies te praten. Ze zijn zo stijf en strak; ook in herinnering. Rechte dagen als die beleef je zelden.
Toch zijn er de bloemen en de zon en de kilte in de kist. En de ontroering.
Ik word overgeconfronteerd met de dood :(
Wauw… echt super, super mooi:)
Haha, dankje.
En je hebt me op een goed idee gebracht: even een link naar het gastenboek :P
Oeps, ik wou hier een nummer gaan zetten. Iets te veel Doubletwisted bezocht :P